วันจันทร์ที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2560

นี่คือ 5 เหตุผลทางวิทยาศาสตร์ ที่จะช่วยอธิบายว่า ทำไมคุณถึง ‘หิว’ อยู่ตลอดเวลา…

ในขณะที่หลายๆ คนกำลังบ่นว่าตัวเองน้ำหนักขึ้นเรื่อยๆ ไม่ยอมลด เชื่อไหมว่ายังมีอีกกลุ่มคนหนึ่งที่ไม่รู้เหมือนกันว่าทำม๊ายยทำไมถึงรู้สึก ‘หิว’ อยู่ตลอดเวลา

วันนี้เราจะพาไปค้นหาคำตอบพร้อมๆ กัน กับ 5 เหตุผลทางวิทยาศาสตร์ที่อ้างอิงข้อมูลมาจากวารสารคลีนิคด้านโภชณาการ (EJCN) ที่ถูกตีพิมพ์ในยุโรปเมื่อไม่นานมานี้…


1. พักผ่อนไม่เพียงพอ

เป็นข้อเท็จจริงที่ทุกคนควรรู้ไว้ว่า พฤติกรรมการนอนหลับส่งผลต่อสุขภาพโดยรวมทั้งหมดของเรา และมันก็มีความเชื่อมโยงกันอยู่ระหว่างการกินที่มากเกินไป กับการนอนหลับที่ไม่เพียงพอ

หลายคนอาจคิดว่าเมื่อไหร่ที่รู้สึกเหนื่อยล้า เราต้องกินให้มากเพื่อพลังงานในรอบถัดๆ ไป แต่ในความเป็นจริงแล้วสิ่งเหล่านั้นกลับไม่มีประโยชน์อะไรเลย ถ้าหากคุณยังไม่เริ่มต้นพักผ่อนให้เพียงพอ



2. รับประทานคาร์โบไฮเดรตที่ผ่านการขัดสี

ไม่ได้งั้นงี้นะแต่เชื่อเถอะว่าถ้าคุณเป็นอีกคนที่ชอบทานฟาสต์ฟู๊ด หรือชอบทานอาหารหนักเช่น พิซซ่า พาสต้า หรือแม้แต่ขนมปังที่ไม่ใช่โฮลเกรน ขอบอกเลยว่าคุณอาจจะเสพติดสิ่งเหล่านี้ได้โดยไม่รู้ตัว

เพราะในความเป็นจริงอาหารที่มีคาร์โบไฮเดรตที่ผ่านการขัดสีมักจะย่อยสลายได้ไวกว่า และทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดเราสูงกว่า ซึ่่งนั่นก็เป็นเหตุผลที่ทำไมบางทีคุณถึงรู้สึกโหยหาอาหารเหล่านี้ซะเหลือเกิน



3. ดื่มน้ำไม่มากพอ

เราอาจจะได้ยินคำแนะนำที่ว่า ‘ให้ดื่มน้ำเยอะๆ ร่างกายจะได้แข็งแรง’ กันมาตั้งแต่เด็กๆ แต่เชื่อเถอะว่านี่แหละคือปัจจัยแรกสุดที่จะทำให้สุขภาพคุณแข็งแรง

จากงานวิจัยของ NCBI พบว่ากว่า 60% ของมนุษย์โลกไม่สามารถแยกแยะความรู้สึกที่แท้จริงระหว่างหิวข้าวและกระหายน้ำออกจากกันได้ ดังนั้นถ้าครั้งหน้าคุณรู้สึกหิวทั้งๆ ที่เพิ่งทานอาหารไป พึงรู้ไว้ว่าการดื่มน้ำก็ช่วยได้เหมือนกันนะ






4. ได้รับไขมันดีไม่เพียงพอ

ต้องเข้าใจก่อนว่าไขมันแบบดีก็มีเหมือนกัน และไขมันดีก็มีประโยชน์ต่อร่างกายเรามากเช่นกัน ซึ่งสำคัญพอๆ กับโปรตีนและน้ำตาลเลยก็ว่าได้

ยิ่งไปกว่านั้นในอาหารที่เคลมว่าไขมันต่ำ มักจะถูกทดแทนด้วยน้ำตาลและนั่นก็ยิ่งทำให้คุณรู้สึกโหยหาความหวานมากยิ่งขึ้นไปอีก

ทางที่ดีคือควรหันมารับประทานไขมันจากพวกเนื้อปลา ผลอะโวคาโด้ หรือไข่ จะเป็นประโยชน์ต่อร่างกายมากกว่าไขมันจากของทอดแน่นอน


5.ความเครียดอาจพรากบางอย่างไปจากคุณอยู่

ทุกคนย่อมมีเรื่องให้เครียดกันทั้งนั้นแหละ แต่เคยมีการทำผลสำรวจมาแล้วว่าคนที่จัดการกับความเครียดได้แย่กว่า มีแนวโน้มที่จะหันไประบายความเครียดด้วยการกินมากกว่า

เพราะอันที่จริงแล้วผู้เชี่ยวชาญแนะว่า การแก้เครียดด้วยการกินอาจไม่ใช่เรื่องดีเท่าไหร่ แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่คุณหันไปออกกำลังกายเพื่อกำจัดความเครียดแทนละก็ อย่างน้อยคุณก็จะกลายเป็นคนหุ่นดีที่มีอารมณ์ดี


ทั้งหมดนี้ก็เป็นสาเหตุที่ว่าทำไมเราถึงรู้สึกหิวอยู่บ่อยๆ ซึ่งอันที่จริงมันก็ไม่ใช่เรื่องดีต่อสุขภาพเลยนะเนี่ย



ที่มา: Didyouknowfacts

วางร่มกันฝนยังไงกันดี?

ช่วงนี้ฤดูฝนครับ หลายคนมีปัญหาในการวางร่ม ไม่ได้หมายถึงวางให้แห้งหรือไม่เกะกะอะไรนะครับ ผมจะบอกยุทธวิธีในการวางร่มไม่ให้ลืมเวลาไปไหนกันเป็นกลุ่ม

นึกถึงเหตุการณ์ว่าเรานัดเพื่อน 7 คนไปกินข้าว ต่างคนต่างวางร่มไว้คนละที่ พอกินข้าวเสร็จฝนก็ไม่ตกแล้ว แต่ละคนก็เลยอาจลืมร่มของตัวเอง และแต่ละคนก็มัวแต่สนใจข้าวของของตัวเอง เลยไม่มีใครบอกคนอื่นให้หยิบร่มของตัวเอง สุดท้ายก็มักจะมีคนลืมร่ม

เราจะแก้ปัญหานี้ด้วยการใช้ความน่าจะเป็นจะครับ กล่าวคือเราจะใช้วิธีให้ทุกคนวางร่มกองรวมกัน แล้วเมื่อคนหนึ่งหยิบร่มก็จะรู้ว่ายังมีร่มของคนอื่นที่ยังไม่มาหยิบไป ก็จะทำให้เตือนกันได้ ก็เช่นเคย มีคนเถียงว่าถ้าลืมกันหมดก็ซวยอยู่ดี การตอบคำถามแบบนี้เราจะต้องคำนวณให้ดูกันจะๆ

สมมุติโอกาสที่แต่ละคนจะลืมร่มของตัวเองเป็น 1/20 = 0.05 เราจะมาคำนวณค่าความเสียหายเฉลี่ยกันว่าจะมีร่มถูกลืมประมาณกี่อัน ก็ขอเริ่มจากโอกาสที่จะมีร่ม n อันถูกลืม ซึ่งได้จาก C(7,n) 0.05^n (1-0.05)^(7-n) เช่นโอกาสที่ร่มจะถูกลืม 3 คนก็เป็น 7x6x5/3! 0.05^3 0.95^4 = 0.00356 เมื่อเข้าสูตรค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักก็จะได้ว่าจำนวนร่มที่จะถูกลืมมีค่าประมาณ



ซึ่งมีค่า 0.35 ก็เลยไม่แปลกนักที่มักจะมีคนลืมร่มกันบ้าง ขอเน้นว่าเป็นการคำนวณภายใต้สมมุติฐานว่าต่างคนต่างสนใจเฉพาะสมบัติของตัวเอง

ทีนี้ก็มาดูวิธีวางกองรวมกัน เหตุการณ์ก็เลยมีสองอย่าง คือเอาร่มกลับกันครบหรือไม่ก็เสียสติพร้อมกัน ค่าเฉลี่ยจำนวนร่มที่จะถูกลืมจึงเป็น 7 0.05^7 + 0 (1-0.05^7) ซึ่งมีค่าเพียง 0.00000000547 น้อยกว่าโอกาสถูกรางวัลที่หนึ่งบานเลย ถ้ารู้ว่าชาตินี้คงไม่ถูกรางวัลที่หนึ่งก็คงรู้ว่าชาตินี้คงจะไม่ลืมร่มกันเลยหากใช้วิธีนี้

เอาหละ มีเรื่องท้าทาย เมื่อกี๊เราสมมุติว่าแต่ละคนมีโอกาสลืมร่มของตัวเองเป็น 0.05 ซึ่งจริงๆแล้วไม่เท่ากัน การคำนวณให้สมจริงจึงจะยุ่งหน่อยหากอยากรู้ เป็นแบบฝึกหัดที่สนุกดี เพราะตอบคำถามโลกจริงได้ดี ซึ่งส่วนใหญ่เราไม่ค่อยมีโอกาสสัมผัสกันนัก

ก็หวังว่าผู้อ่านจะเห็นประโยชน์จากการออกแบบวิธีทำอะไรให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้น เช่น การโอน้อยออกแบบใหม่ที่ได้กล่าวไว้ในบทความ “การโอน้อยออกหลักสูตรใหม่” http://www.vcharkarn.com/varticle/506014 และตอนต่อ “ต้องโอน้อยออกกี่ครั้งกันแน่?” http://www.vcharkarn.com/varticle/506065

ทีนี้เราจะมาดูอีกตัวอย่างน่ารักๆ เป็นเรื่องเกี่ยวกับชายคนหนึ่งที่ไม่กล้าขึ้นเครื่องบินเพราะกลัวระเบิดจะเล็ดรอดติดมา ซึ่งเขาเห็นว่าไม่มีทางรอดแน่หากเครื่องบินโดนระเบิดกลางอากาศ ไม่เหมือนรถที่ยางแตกก็ยังอาจชะลอประคองรอดได้

หลังจากเพื่อนๆ ญาติๆ และคนรู้จักไม่สามารถช่วยได้ เขาเริ่มจากไปปรึกษาจิตแพทย์ แต่ไม่เป็นผล แถมจิตแพทย์ยังอึ้งเมื่อเขาได้ให้ข้อมูลที่ค้นคว้ามาว่าเครื่องตรวจระเบิดมีโอกาสพลาดถึง 1 ในแสน ทีนี้ก็มาถึงนักคณิตศาสตร์ด้านความน่าจะเป็นแสดงฝีมือ โดยบอกว่าโอกาสแค่ 0.00001 มันเล็กน้อยเหลือเกิน ซึ่งทำให้ค่าคาดหวังมีค่าต่ำมาก คือ (ความเสียหายจากตาย)0.00001 + (ไม่เสียหาย)0.99999 = 0.00001(ความเสียหายจากตาย) แต่เขาก็เถียงไปว่าการตายมีความเสียหายมหาศาลในความรู้สึกของเขา ค่าเฉลี่ยนี้เลยมีค่าสูงมากมายไปด้วย นักความน่าจะเป็นเลยจ๋อยไป เรื่องก็ไปถึงหูของนักสถิติซึ่งใช้ความน่าจะเป็นได้อย่างแพรวพราว นักสถิติถามว่า “หากโอกาสที่จะมีระเบิดแค่ 0.00000001 คุณจะรับได้ไหม” ปรากฎว่าชายคนนี้บอกว่าได้เลยหลังจากคำนวณในใจสักพัก นักสถิติก็เลยบอกว่า “ต่อไปนี้คุณขึ้นเครื่องบินได้เลย โดยคุณต้องพกระเบิดไปด้วยหนึ่งลูก” ชายคนนี้ตกใจ นักสถิติเลยพูดต่อ “คุณก็ถอดสลักออกซิ่ ไม่อันตรายหรอก แล้วโอกาสที่จะได้ขึ้นเครื่องโดยมีระเบิดอันตรายเล็ดรอดขึ้นเครื่องอีกก็จะกลายเป็น 0.00001^2 น้อยกว่าที่คุณรับได้ตั้งเยอะ แค่หนึ่งในร้อยเอง”